Magali is voetbalvrouw
Geplaatst op 13 February 2008


MANCHESTER Ze vormen een wereld in een wereld. Ze hebben een topleven; altijd geld genoeg, luxe en glamour. Maar hebben zij ook niet altijd te maken met afgunst, vreemdgaan en veel haat en nijd? Of zijn het gewone meiden, zoals iedereen?
In haar eerste boek Zweetsokken en Pradarokken gunde Magali Gorré de lezer een kijkje in het wereldje waar velen een oordeel over vellen, maar vaak geen weet van hebben. Zij kent alle ins en outs, verbaast zich soms, maar kent ook begrip. Tenslotte weet zij als geen ander hoe het is om je als voetbalvrouw, zowel in Nederland als het buitenland, met opgroeiende kinderen staande te houden. ,,Ik wil, net als in mijn eerste boek, een hoop vooroordelen wegnemen", legt Magali uit. ,,Ik wil een kant van die wereld laten zien, die voor veel mensen gesloten is. Zij hebben zich een mening gevormd, zonder echt te weten wat zich er afspeelt."

Magali opent in Sp!ts een dagboek van een denkbeeldige jonge voetbalvrouw. Haar man is een internationale topvoetballer. Zij volgt hem en komt terecht in een totaal andere sociale klasse vol glitter en glamour. "Toch de droom van iedere jonge vrouw, of niet?", lacht Magali, die heel goed weet waarover ze spreekt. Verraad en succes Dan, serieus: ,,In het dagboek komen de verhalen, waarin op realistische wijze de verschillen tussen de Nederlandse en Engelse voetbalvrouwen tot uiting komen. Verhalen over verraad, vol emoties en succes. Allemaal gebaseerd op ware gebeurtenissen, letterlijk uit het voetballeven gegrepen. En geloof me, er komt een heel verrassend en zeer spannend einde, maar dat houd ik nog even voor mezelf, haha. Het wordt een bundel verhalen, die niet ongelezen mag blijven. Interessant voor vrouwen én mannen!"

Ze heeft zich ten doel gesteld herkenbare verhalen te maken. ,,En als het niet herkenbaar is, dan zal er toch herkenning zijn, omdat het gaat over mensen en gebeurtenissen die absoluut bekend zijn bij de lezer. Zo niet, dan krijgen ze er in ieder geval een wetenswaardigheid bij." Bang voor haat en nijd jegens haar, als de 'andere' voetbalvrouwen zich hierin herkennen, is ze niet. ,,Het gaat over iedereen, maar niemand in het bijzonder. En mocht iemand zich in een bepaalde omstandigheid herkennen, dan is het de waarheid." P.C. Hooftstraat Zelf ergert ze zich wel eens aan het totaal verkeerde beeld dat in de 'buitenwereld' over het voetbalvrouwenwereldje is ontstaan. Een beeld dat volgens Magali wordt geschapen door de media, die in haar ogen vaak suggereren dat voetbalvrouwen "leeghoofden zijn, die uitsluitend met de creditcard van hun man in de P.C. Hooftstraat rondhangen. Die indruk blijft achter bij het grote publiek. Maar de voetbalvrouwen die ik ken, zijn sterke vrouwen en manager van de familie en het huis. Eigenlijk voetballen we net zo hard mee. Natuurlijk heeft dit leventje zijn glimmende kant van de medaille, maar er is ook een doffe, meer realistische kant."

Overal moeten prestaties worden geleverd. Alleen heeft zij ervaren, dat je bij de voetbalvrouwen net zo goed bent als 'je man zijn laatste wedstrijd'. Maar, zo stelt ze, je staat als voetbalvrouw niet anders in het leven dan elke andere vrouw die haar echtgenoot steunt in zijn carrière. "Wellicht een klein voordeel, maar daarbij gelijktijdig een nadeel, is dat mijn man met pensioen gaat rond zijn 35e. Daarnaast moet je heel wat vaardigheden en een grote dosis aanpassingsvermogen hebben om je staande te houden in de voetbalwereld."

Daarmee bedoelt ze niet 'je staande houden in een wereld vol haat en nijd', want niets is minder waar. De verstandhoudingen tussen 'de meiden achter de voetballer' zijn redelijk goed. Maar, zo zegt ze reëel, we zijn en blijven mensen en er valt ook tussen de 'meiden' net als bij de beste vrienden wel eens een onvertogen woord. 'Cosa Nostra' Spijt dat ze Dean heeft gevolgd in zijn leven als voetballer heeft ze dan ook allerminst. Dean ambieerde van meet af aan profvoetballer te worden en, zo beseft ze, hij is 'one of the happy few' die hun droom heeft hebben waarmaken. En vindt niet iedereen het fijn om een beroep te kunnen uitoefenen, dat je altijd hebt gewenst? Iedere vrouw zal volgens Magali wensen dat haar man het werk doet dat hij leuk vindt. ,,Als Dean gelukkig is, ben ik het ook. Al zijn er wel dagen dat het voetbal m'n neus uitkomt!"

"We zijn geen Cosa Nostra", lacht ze op de vraag of ze blij is met alleen zoons en dus geen dochter heeft die 'in het wereldje' kan belanden. ,,Suggestief, alsof we in een commune leven. De voetbalwereld mag dan wel snel zijn en, zeker in Engeland, veel glitter en glamour kennen, maar we zijn echt doodnormale mensen."

Ze heeft voor 'toekomstige voetbalvrouwen' een duidelijk advies, sprekend uit eigen ervaring: ,,Weet dat je flexibel moet zijn en dat je een eventuele eigen carrière moet combineren met het voetballeven. Wordt niet verliefd op een voetballer, maar op de mens. Het voetballeven is kort en vaak zijn ze op het veld in plaats van thuis op de bank. Daardoor gaan veel relaties stuk. Doe samen leuke dingen naast voetbal en wees niet alleen lovers maar ook vrienden. Geniet vooral van de mooie momenten samen. Weet wat geluk is, dus niet alleen in materiële zin. Ik praat over de liefde van familie en echte vrienden, want die zijn er ook na die carrière nog.''

Dan maakt ze aanstalten om weg te gaan, want ze heeft nog genoeg te doen als moeder van een tweetal sportieve jongens. ,,Oh ja, en maak zoveel mogelijk foto's van de mooie momenten. Die zijn er genoeg. Je leeft maar een keer!'' Voetbalvrouwen zijn in. Steeds vaker komen ze voor het voetlicht, steeds vaker vind je ze terug in de (roddel)bladen. Ze zijn soms beroemder dan hun voetballende echtgenotes. Tijd dus, om die wereld eens echt bloot te leggen en wie kan dat nou beter dan een echte voetbalvrouw?

Kijk voor meer leuk voetbalvrouwennieuws hier op www.magaligorre.com